Kendimi Anladıkça Hayatım Değişti

İnsan kendini tanımaya başladığında, hayatına da başka bir gözle bakmaya başlıyor. Benim hikâyem de bilime duyduğum merakla, öğrenme tutkumla ve yıllar içinde kendime dair keşfettiklerimle şekillendi.

Ben Tuğba İnanç. Bilim insanı, eğitimci, girişimci ve bir insanın kendini anlama yolculuğunun hayatında neleri değiştirebileceğine kendi deneyimleriyle tanıklık etmiş biriyim.

Moleküler biyolojiyle başlayan bilim yolculuğum, zamanla beni insan zihnini, öğrenmeyi, davranışlarımızı ve bizi biz yapan düşünce kalıplarını anlamaya yöneltti. Yıllarca eğitim alanında çalıştım; öğrencilerle, öğretmenlerle, eğitimcilerle ve farklı kurumlarla birlikte öğrenmenin, gelişmenin ve değişimin yollarını araştırdım. Bilimin ışığında, insanların potansiyellerini keşfetmelerine alan açan çalışmalar yaptım.

Her yeni deneyim bana aynı şeyi biraz daha derinden gösterdi: İnsanın hayatını değiştiren şeylerden biri, kendisini ve kendi zihninin nasıl çalıştığını anlamaya başlamasıdır.

Kendime uzanan yolculuk

Hayatımın bir döneminde bu merak, benim için çok daha kişisel bir anlam kazandı. Kaygı ve panik atak deneyimlerim, insan zihnine ve sinir sistemine ilişkin bildiklerimi kendi hayatımda da anlamlandırmamı gerektirdi.

Bilimsel bir altyapıya sahip olmak, yaşadıklarımı anlamak için bana güçlü bir başlangıç noktası sundu. Nörobilime daha yakından yöneldim; beynin tehdit algısını, düşüncelerimizin duygularımızla ilişkisini ve sinir sistemimizin davranışlarımız üzerindeki etkisini daha derinlemesine araştırdım. Öğrendiklerimi kendi deneyimlerimle bir araya getirdim.

Zamanla kaygıyla kurduğum ilişkinin değişebileceğini, zihnimden geçen her düşüncenin gerçeği yansıtmadığını ve kendimi anlamanın hayatımda yeni seçimler yapabilmem için ne kadar önemli olduğunu deneyimledim.

Kaygıyı yenmek benim için yalnızca daha iyi hissetmek değildi; kendimle, düşüncelerimle ve hayatla kurduğum ilişkiyi yeniden keşfetmekti.

Bu süreç bana çok değerli bir şey kazandırdı: İnsan, kendi zihninin işleyişini anlamaya başladığında kendisine sunduğu seçenekler de değişebiliyor. Geçmiş deneyimlerinin, alışkanlıklarının ve otomatik düşüncelerinin ötesinde yeni yollar geliştirebiliyor. Beynin değişebilme kapasitesi olan nöroplastisite, bu yolculuğun bilimsel açıdan en çok ilgimi çeken alanlarından biri hâline geldi.

Bugün bu bilgileri yalnızca teorik olarak anlatmıyorum. Kendi hayatımda deneyimlediğim dönüşümün bana öğrettiklerini, bilimsel bilgiyle birleştirerek başkalarının da kendilerini daha iyi anlamalarına katkıda bulunmak istiyorum.

Bilimden insanın hayatına uzanan bir yol

Eğitimci olarak geçirdiğim yıllar boyunca öğrenmenin yalnızca bilgi edinmekten ibaret olmadığını gördüm. Nasıl düşündüğümüz, kendimizi nasıl algıladığımız, hangi varsayımlarla hareket ettiğimiz ve karşılaştığımız durumları nasıl yorumladığımız da gelişimimizi şekillendiriyor.

Bu nedenle çalışmalarımda nörobilimi, nöroplastisiteyi, öğrenme bilimini ve koçluk yaklaşımlarını bir araya getiriyorum. Amacım, bilimsel bilgiyi günlük hayatımızda karşılığı olan, anlaşılır ve uygulanabilir bir deneyime dönüştürmek.

Da Vinci Education & Consultancy çatısı altında eğitimler, gelişim programları ve danışmanlık çalışmaları yürütüyorum. Bireylerle çalışırken kendilerini ve düşünce kalıplarını daha iyi tanımalarına; kurumlarla çalışırken ise insanların öğrenme, karar verme, iletişim kurma ve potansiyellerini ortaya koyma biçimlerini geliştirmelerine odaklanıyorum.

Benim için gelişim, bir başkasına dönüşmek değil; kendimizi daha iyi tanıyarak nasıl yaşamak, düşünmek ve seçim yapmak istediğimizi keşfetmek.

Bugün neden bu işi yapıyorum?

Bugün yaptığım işin merkezinde insan var. Bir öğretmenin öğrencisine bakışını değiştirmesi, bir yöneticinin baskı altında daha bilinçli kararlar verebilmesi ya da bir insanın kendi zihninin ürettiği düşüncelere farklı bir gözle bakabilmesi… Bunların her biri benim için anlamlı bir değişimin parçası.

İnsanların kendilerini sınırlayan düşünce kalıplarını fark etmelerini, kendi davranışlarını daha iyi anlamalarını ve hayatlarında yeni seçimlere yer açmalarını önemsiyorum. Çünkü bazen ihtiyaç duyduğumuz şey, kendimizi daha fazla zorlamak değil; kendimizi daha doğru anlamak ve bize başka bir yol sunan bilgiyi keşfetmek.

Kendi kaygı yolculuğum bana bu yaklaşımın kişisel anlamını öğretti. Bilimsel çalışmalarım ise onu daha derinlemesine anlamamı sağladı. Bugün ikisini bir araya getirerek hem bireysel gelişim hem de eğitim ve kurumların dönüşümü alanlarında çalışıyorum.

Hâlâ öğreniyorum, araştırıyorum, sorular soruyorum. Çünkü kendini tanıma yolculuğunun bir son noktası olduğuna inanmıyorum. Her yeni farkındalığın, her yeni bilginin ve her bilinçli seçimin önümüzde başka bir kapı açabileceğini düşünüyorum.

Benim hikâyem, bilimi kendimi anlamak için kullandığım; kendimi anladıkça da öğrendiklerimi başkalarının hayatına katkı sunmak için paylaşmaya başladığım bir yolculuk.

Ve bugün yaptığım her işte aynı şeyi önemsiyorum: İnsanların kendilerini daha iyi anlamalarına, kendi potansiyellerini keşfetmelerine ve hayatlarında daha bilinçli seçimler yapmalarına eşlik etmek.